یک شب خوب تو آسمون

 یک ستاره چشمک زنون

خندید و گفت:کنارتم

تا آخرش تا پای جون

ستاره قشنگی بود

 آروم و نازو مهربون

ستاره شد عشقه منو

منم شدم عاشقه اون

اما زیاد طول نکشید

عشقه منو ستاره جون

ماه اومدو ستاره رو

دزدید و برد نامهربون

 ستاره رفت با رفتنش

منم شدم بی هم زبون 

 حالا شبا به یاده اون

چشم می دوزم به آسمون